درمان فوبیای پرندگان با واقعیت مجازی VR

درمان فوبیای پرندگان با واقعیت مجازی VR

افرادی که دچار اُرنیتوفوبیا هستند، ترس شدیدی از پرندگان دارند. واژه Ornithos در زبان یونانی به معنای پرنده و phobos به معنای ترس است. ترس از پرندگان یا پرنده هراسی می‌تواند طیف گسترده‌ای داشته باشد؛ از فوبیای مرغ و خروس گرفته تا ترس از پرندگان شکاری مانند شاهین و عقاب. این ترس می‌تواند فعالیت‌های روزانه و حتی حضور در فضاهای باز را برای فرد دشوار کند.

افراد مبتلا به پرنده هراسی از چه چیزی می‌ترسند؟

یک فرد مبتلا به فوبیای پرندگان ممکن است از موارد زیر واهمه داشته باشد:

تمام پرندگان یا فقط انواع خاصی از آن‌ها، مثل ترس از پرندگان شکاری یا پرندگان خانگی (فوبیای مرغ و خروس).

پرندگان تاکسیدرمی (پرندگان خشک‌شده)، مجسمه‌های پرنده در خانه، موزه یا اماکن دیگر.

عکس‌ها یا تصاویر پرندگان در فیلم‌ها و برنامه‌ها، حتی پرندگان کارتونی.

صدای پرندگان یا صدای بال زدن آن‌ها.

درمان فوبیای پرندگان با واقعیت مجازی VR

برنامه BioPhobiaVR با استفاده از تکنولوژی واقعیت مجازی (VR)، راهکاری جدید برای درمان این فوبیا ارائه می‌دهد. روش کار بر پایه مواجهه‌درمانی است؛ یعنی مراجع در محیطی مجازی و کاملاً کنترل‌شده، با عامل ترس خود روبرو می‌شود.

فرآیند درمان با BioPhobiaVR مبتنی بر یادگیری مهاری (Inhibitory Learning Model) است. درمان به‌صورت مرحله‌بندی شده شروع می‌شود؛ از مواجهه‌های ساده و کم‌چالش شروع می‌ شود و سطح چالش‌ها (مانند تعداد، فاصله یا نوع پرندگان) را به‌تدریج بالا می‌رود. هدف اصلی این است که مغز به‌صورت گام‌به‌گام راه مواجه با فوبیای پرندگان را یاد بگیرد.

برای مطالعه بیشتر درباره درمان فوبیا با واقعیت مجازی (BioPhobiaVR) کلیک کنید.

این پکیج شامل 24 ویدیوی 360 درجه با کیفیت 4K از فیلم ها و تصاویر پرندگان است. فیلم ها در 4 مرحله، طبق پروتکل مواجهه‌درمانی دسته‌بندی شده‌اند و در محیط واقعیت مجازی VR به نمایش در می آیند. درمانگر از طریق نرم افزار BioPhobiaVR کنترل کامل بر جلسه درمان دارد. همچنین شاخص های زیستی مراجع در طول جلسه ثبت و پایش می شوند. انتقال از یک مرحله به مرحله بعد، منوط به آمادگی روانی و کاهش سطح اضطراب مراجع است.

مرحله 1: آشنایی با حضور پرندگان (آرام‌ترین مرحله)

هدف: کاهش ترس اولیه و عادی‌سازی مشاهده پرنده .

تجربه در VR: مشاهده پرندگانی که در حالت ثابت یا درون قفس هستند؛ بدون حرکت‌های ناگهانی و بدون صدای بلند.

تعداد: 3 ویدئو

مرحله 2: افزایش تحرک و تعامل محیطی

هدف: عادت کردن به دیدن پرنده در حال حرکت و کم شدن فاصله.

تجربه در VR: مشاهده پرندگان در حال حرکت‌های ساده (مانند راه رفتن یا غذا خوردن) و افزایش تعداد پرندگان در محیط در فاصله دور. در این مرحله، فاصله بین کاربر و پرنده نیز به‌تدریج کاهش می‌یابد.

تعداد: 7 ویدئو

مرحله 3: مواجهه بیشتر و نزدیک تر با پرندگان 

هدف: کاهش حساسیت به حضور پرنده در کنار انسان.

تجربه در VR: تمرکز بر حرکات طبیعی‌تر و بیشتر پرنده در فواصل نزدیک‌تر است.

تعداد: 6 ویدئو

مرحله 4: مواجهه با سناریوهای چالش‌برانگیز

هدف: رسیدن به بالاترین سطح تحمل و مدیریت واکنش به حرکات ناگهانی پرنده.

تجربه در VR: مواجهه با گروه‌های بزرگتری از پرندگان با تعداد بالا و حرکات سریع و ناگهانی (مانند پرواز یا بال زدن در نزدیکی کاربر).

تعداد: 8 ویدئو